Duch, dusza i zaświaty w wierzeniach Słowian

Pochówek ciałopalny połączony z tryzną i strawą był sposobem naszych przodków na pożegnanie się ze zmarłym. Co jednak działo się z nim, gdy żar pogrzebowego stosu dogasał? Dokąd udawała się jego nieśmiertelna dusza, gdy oddano już ogniu zewnętrzną powłokę, w której ukrywała się przez ziemskie życie? Żeby dokładnie odpowiedzieć na …

Dziady – Święto Przodków

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie? Dziady to praktyka znana współczesnym przede wszystkim z kanonicznego dramatu Adama Mickiewicza. Należy jednak pamiętać, że w czasach przedchrześcijańskich podobne rytuały były czymś powszechnym i często praktykowanym wśród Słowian i Bałtów. Istotę Dziadów stanowiła możliwość łączności ze światem zmarłych, z duchami …

Pogrzeb po słowiańsku: Tryzna i strawa

Jak już zostało wczoraj opowiedziane, podstawę dawnego słowiańskiego pochówku stanowiło spalenie zmarłego na stosie po uprzednim uposażeniu go na przyszłe życie. Po wypaleniu pogrzebowego stosu popioły składano w specjalnie przygotowanych do tego grobowcach, tzw. kurhanach. We wczorajszym wywodzie skupiliśmy się jednak wyłącznie na samym zmarłym, ignorując zupełnie to, w jaki …

Pogrzeb po słowiańsku: Palenie i grzebanie

Zbliża się pora obchodów tzw. Dziadów jesiennych. To szczególny czas, w którym dawni Słowianie kultywowali rozmaite zwyczaje i obrzędy związane z wiarą w obcowanie zmarłych, możliwość nawiązania kontaktu z duszami zmarłych przodków. W tradycji pogańskiej cześć zmarłym zwykło oddawać się nawet do sześciu razy w roku, lecz główne obchody Dziadów …