Z muzyką po krańce gór – wywiad z zespołem Othalan

Niewiele wiemy o muzyce dawnych Słowian, przez co niemożliwością jest dziś wierne odtworzenie brzmień naszych praojców. Dostatecznie dużo wiemy jednak o samych Słowianach, przez co nic nie stoi na przeszkodzie temu, by śmiałkowie mogli swobodnie fantazjować, próbując stworzyć muzykę oddającą coś na kształt słowiańskiego ducha. Dziś w krótkim wywiadzie chcielibyśmy przybliżyć Wam siedmioro takich śmiałków – zespół Othalan.

Nim jednak oddamy im głos, chcemy wpierw niewtajemniczonym powiedzieć nieco o samym zespole. Zespół Othalan istnieje od 2013 r. i dotychczas najwięcej mogli ich usłyszeć mieszkańcy województwa śląskiego, z którego wywodzą się poszczególni członkowie zespołu. Aktualny skład zespołu stanowią: Agnieszka Suchy (wokal), Paweł Dyjan (lira korbowa, cymbały) Antek Sowiński (gitara) Wojtek Krauze (gitara, mandriola) Sławek Duda (obój), Maciej Sitarz (gitara basowa, wokal) i Marek Żabiałowicz (perkusja). Zespół zdążył już zaistnień na polskiej scenie muzycznej, zdobywając nagrody i wyróżnienia na festiwalach, przedostając się do audycji radiowych, a także grając na dużych i małych koncertach. Aktualnym marzeniem zespołu jest wydanie debiutanckiego albumu pt. „Po krańce gór”, dzięki któremu mogliby jeszcze wyraźniej zaznaczyć swą obecność na rynku muzycznym. Co do powiedzenia na temat ma sam zespół? Zapraszamy do lektury wywiadu z grupą Othalan.

fot. Bubusława Górny

Wywiad w dalszej części wpisu

Czytaj dalej

Opublikowano Muzyka, Muzyka rozrywkowa | Otagowano , , , , , , , , , , , , , | Skomentuj

„Ogniskowa” Joanny Bujak – groza ze słowiańskim demonem w tle

Utrzymujące się zainteresowanie mitologią słowiańską sprawia, że liczebność beletrystyki ze słowiańskimi motywami wciąż wzrasta. W ten nurt częściowo wpisuje się najnowsza powieść Ogniskowa autorstwa Joanny Bujak, choć już na wstępie należy zaznaczyć, że słowiańska demonologia jest w tym utworze jedynie dodatkiem, przez co osoby oczekujące sowitej dawki rodzimych wierzeń będą zawiedzione. To jednak nie powód do tego, by całkowicie zignorować tę pozycję, gdyż Ogniskowa broni się pod wieloma innymi względami.

Czytaj dalej

Opublikowano Literatura, Proza | Otagowano , , , , , , , , , , | Skomentuj

Nefas Nawię nawiedził… – recenzja „Xiąg Nefasa: W zaświatach”

Minął nieco ponad rok, od kiedy na polskim rynku wydawniczym pojawiła się pierwsza część „Xiąg Nefasa” – powieściowego cyklu Małgorzaty Saramonowicz opowiadającego o przygodach fikcyjnego kronikarza na ziemiach polskich w czasach Bolesława Krzywoustego. Mniej więcej rok po wydaniu pierwszej części wydawnictwo Znak poszło za ciosem, wydając drugą część cyklu zatytułowaną Xięgi Nefasa. W zaświatach. Z lekkim opóźnieniem publikujemy recenzję wspomnianej książki, na wstępie informując, że sympatycy pierwszej części zdecydowanie nie powinni być zawiedzeni.

Dalsza część artykułu może zawierać śladowe ilości niepożądanych informacji dotyczących fabuły pierwszej i drugiej części „Xiąg Nefasa” (za to nie powinna zawierać glutenu, gorczycy i orzechów arachidowych)

Czytaj dalej

Opublikowano Literatura, Proza | Otagowano , , , , , , , , , , , | Skomentuj

Rodzimowierco! Daj się zbadać!

Drodzy Rodzimowiercy,

wiem, że tu jesteście i że od czasu do czasu czytacie tę stronę. Ten wpis jest skierowany właśnie do Was! Nie wiem, na ile się orientujecie, kim na co dzień jest prowadzący tę stronę, lecz chciałbym, byście mnie wsparli w mym przedsięwzięciu, którym jest zbadanie języka religijnego rodzimowierców słowiańskich.

Zaufajcie mi! Wprawdzie nie jestem doktorem, ale jako doktorant językoznawstwa bardzo chciałbym nim być. Wprawdzie doktor nauk humanistycznych to żaden doktor w potocznym rozumieniu tego słowa, lecz mam nadzieję, że wesprzecie młodego językoznawcę, tym samym przyczyniając się do promocji rodzimowierstwa w szerszych kręgach.

Autor: Dušan Božić ©

Autor: Dušan Božić ©

Czytaj dalej

Opublikowano Język, Uncategorized | Otagowano , , , , , , , | 1 komentarz

Raróg – boski ptak ognia

W wypadku mitologii Słowian granica między teologią a demonologią niejednokrotnie zaciera się. Znamy przypadki bóstw degradowanych do rangi demona, a także demony otoczone niemalże boskim kultem. Czasem też boska istota nie jest zarówno bogiem, jak i demonem, bowiem poszczególne bóstwa mogły mieć jeszcze swe zoomorficzne wcielenia. Jednym z takich przypadków jest Raróg – boski ognisty ptak, związany ze Swarogiem, bogiem nieba, słońca i ognia.

Autor: Yuki6 ©

Autor: Yuki6 ©

Czytaj dalej

Opublikowano Bogowie, Bóstwa główne, Demonologia, Demony powietrzne | Otagowano , , , , , , | 4 komentarze

Zaduszki

Pamięć o zmarłych stanowi wartość dla wszystkich ludzi na całym świecie. Na kuli ziemskiej nie ma takiego miejsca, gdzie nie oddawano by czci zmarłym, dlatego obchody zaduszne od początku świata były i są zjawiskiem globalnym. W przeszłości uroczystości ku czci zmarłych odprawiano kilka razy do roku i zawsze towarzyszyły im ofiary z jadła i napitku. Polskie zaduszki to nic innego, jak przedłużenie uroczystości odprawianych przez słowiańskich przodków. Kościół nie posiadał mocy, aby wyplenić ze świadomości społeczeństwa pamięci o dawnych zwyczajach i obrzędach. Tak więc zaduszki były po prostu kontynuacją słowiańskich dziadów.

Józef Chełmoński, Krzyż w zadymce

Józef Chełmoński, Krzyż w zadymce

Czytaj dalej

Opublikowano Kultura ludowa, Święta cykliczne, Święta, tradycje, obyczaje, Wierzenia | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , | Skomentuj

Nie takie Halloween straszne jak je malują

Może nie słowiańskie, lecz chociaż pogańskie!

Warto wiedzieć, że to popularne w obecnych czasach święto nie zawsze było kojarzone z komercją i „małpowaniem po Amerykańcach”. Dokładne korzenie tej tradycji nie są do końca znane, jednak z całą pewnością – sięgają one lat odległych. Czytaj dalej

Opublikowano Święta cykliczne, Święta, tradycje, obyczaje, Wierzenia | Otagowano , , , , , , , | Skomentuj

Sierpień – miesiąc sierpa i prac na polu

Zaczął się sierpień. Ósmy miesiąc według kalendarza gregoriańskiego. Dla dawnych Słowian był to przede wszystkim miesiąc żniw i gromadzenia zapasów na nadchodzą zimę. Wprawdzie pierwsze prace związane ze żniwami rozpoczynano już w drugiej połowie czerwca, jednak to właśnie na sierpień przypadało ich najwięcej. Czas żniw trwał od Zażynek – uroczystego rozpoczęcia żniw, aż do Święta Plonów, tzw. Dożynek, które były rytualnym dziękczynieniem za tegoroczne zbiory.

Warto przypomnieć, że w zamierzchłych czasach o pomyślności zbiorów wielokrotnie zależała ludzka śmiertelność w czasie srogiej zimy, więc nie ma się co dziwić temu, że do dawni Słowianie przywiązywali niebotyczną uwagę do tego, by do żniw podchodzić z należytym szacunkiem. W kulturze ludowej owy szacunek zdołał przetrwać na długie lata. Chłopi mimo wyznawania chrześcijańskiego bóstwa wciąż podchodzili do roli z wielką czcią, traktując ją jako swą prywatną sferę sacrum. Co poza szczególnym przywiązaniem do pracy w polu zachowało się w rodzimym nazewnictwie ósmego miesiąca roku?

Czytaj dalej

Opublikowano Język, Miesiące | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 komentarz